Badanie kardiograficzne (KTG)

 

Kardiotokografia (KTG) od ponad 30 lat jest jedną z podstawowych metod intensywnego nadzoru nad płodem Podstawą jej funkcjonowania jest wykorzystanie efektu Dopplera do zapisu czynności serca płodu, oraz analiza czynności skurczowej mięśnia macicy. Głównym celem badania kardiotokograficznego jest wczesne wykrycie zaburzeń dobrostanu płodu. W wybranych sytuacjach położniczych zaleca się wykonywanie badania KTG raz w miesiącu po ukończeniu 26 tygodnia trwania ciąży, lub częściej jeżeli istnieją wskazania.

 

Badanie to przeprowadzane w odpowiednim czasie pozwala wcześnie wykryć sytuacje zagrożenia życia płodu. Podstawowe badanie KTG powinno trwać 30 minut, ewentualnie zostać przedłużone do 60 minut. Na wykresie badania kardiotokograficznego naniesiona zostaje częstość akcji serca płodu oraz występujące skurcze mięśnia macicy. W opisie wyróżniamy częstość podstawową oraz zmiany okresowe.

 

Częstość podstawowa jest to średnia częstotliwość akcji serca płodu między akceleracjami i deceleracjami, a przy ich braku częstość rejestrowana przez 10 minut.

 

Deceleracje jest to okresowy spadek częstotliwości akcji serca płodu:

 

Deceleracje wczesne - zgrane w fazie ze skurczami macicy, gdzie największe zwolnienie częstotliwość akcji serca płodu występuje w okresie najsilniejszego skurczu mięśnia macicy.
Deceleracje zmienne - niezgrane w fazie z czynnością skurczową macicy, mogą być spowodowane uciskiem na pępowinę.
Deceleracje późnie - pojawiają się z opóźnieniem względem aktywności skurczowej macicy; groźne dla płodu, są wykładnikiem niewydolności łozyskowo-macicznej.

Akceleracje - jest to okresowy wzrost częstotliwości akcji serca płodu. Przemawiają za dobrostanem płodu. W ocenie zapisu KTG stosujemy punktową skalę wg Fishera.

Test niestresowy - polega na ciągłym 30 minutowym zapisie KTG, gdzie w przypadku nie stwierdzenia okresowych zmian częstotliwości akcji serca płodu przedłuża się monitorowanie o kolejne 30 minut.

 

Na podstawie zapisu oceniamy test jako:

 

Test reaktywny - w zapisie 30 minutowym znajdują się minimum dwie akceleracje o amplitudzie minimum 15 uderzeń/minutę, trwające minimum 15 sekund; towarzyszą one ruchom płodu.
Test niereaktywny - brak akceleracji w zapisie 60 minutowym.
Test wątpliwy - mniej niż 2 akceleracje lub akceleracje krótsze niż 15 sekund o mniejszej niż wymagana amplitudzie.